การย่อยอาหารของสัตว์

 

 

การย่อยอาหารของสัตว์อื่นจะแตกต่างกันไปทั้งโครงสร้างของทางเดินอาหารและกระบวนการย่อย

สัตว์กินพืช เช่น วัว ควาย แพะ แกะ มีโครงสร้างของทางเดินอาหารแตกต่างจากคนและสัตว์ที่เป็นผู้บริโภค

เนื้อสัตว์อยู่ 2 ประการที่สำคัญ คือ

1. ทางเดินอาหารที่ยาวมากกว่า 40 เมตร ฉะนั้นกระบวนการย่อยจะกินเวลานานมากด้วยกระเพาะ

อาหารของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่กินพืชเป็นอาหาร มีสภาพค่อนข้างเป็นกรดและแบ่งออกเป็นส่วน ๆ

เช่น วัวมีกระเพาะ 4 ส่วน กระเพาะ 3 ส่วนแรก เป็นส่วนของหลอดอาหารที่ขยายโตขึ้น กระเพาะส่วนแรก

คือ รูเมน (rumen) คนทั่วไปเรียกว่า ผ้าขี้ริ้ว กระเพาะส่วนที่ 2 คือ เรติคิวลัม (reticulum) หรือกระเพาะรังผึ้ง

กระเพาะทั้งสองส่วนนี้มีแบคทีเรียที่สามารถย่อยเซลล์ลูโลสและถ้ามีเวลามากพอจะสามารถย่อยเซลล์ลูโลส

ได้อย่างสมบูรณ์ การย่อยจุลินทรีย์ทำให้เกิดการหมักของอาหาร อาหารส่วนนี้จะถูกสำรอกออกมาเคี้ยวเอื้อง

เป็นครั้งคราวเพื่อบดเส้นใยให้ละเอียด อาหารอยู่ในกระเพาะหลายวันและมีโอกาสคลุกเคล้ากันโดย

การทำงานของกล้ามเนื้อผนังกระเพาะ กระเพาะโอมาซัม (omasum) หรือ กระเพาะสามสิบกลีบ ทำหน้าที่

ผสมและบดอาหาร แล้วส่งอาหารไปย่อยโดยน้ำย่อยที่กระเพาะจริง (abomasun)

2. ส่วนของทางเดินอาหารส่วนที่เป็นไส้ติ่งจะมีขนาดใหญ่กว่าของคนและสัตว์กินเนื้อบริเวณนี้จะมี

การย่อยโดยจุลินทรีย์ เช่นกัน ในสัตว์ขนาดเล็กไม่มีกระดูกสันหลัง ก็จะมีกระบวนการย่อยอาหารแตกต่าง

จากสัตว์ พวกซีเลนเตอเรต เช่น ไฮดรา จะมีการย่อยอาหารในช่องแกสโตรวาสคิวลาร์ เยื่อบุช่องนี้มีเซลล์ที่

ขับน้ำย่อยออกมาย่อยอาหารให้มีขนาดเล็กลง อาหารจะถูกนำเข้าไปในเซลล์ต่อภายในฟูแวคิวโอล ส่วนที่

ย่อยไม่ได้จะถูกกำจัดออกทางเดินคือ ปาก ดังภาพ